Lista de correo

Usuario 

mail 



Fademga Facebook
Twitter
Buzón de Suxerencias
Boletín INFO XXI
Calendario 2010
Pictotraductor
proxectocofinanciado
Ministerio
PROXECTO_COFINANCIADO_2
PROXECTO_COFINANCIADO1
Fondos publicos
Fondos publicos 2
Fondos publicos 3
Calidade FEAPS
Banner hermanos 2013
Inicio

Entrevista a Concepción Rozas, nai dunha persoa con discapacidade intelectual
  2012_Concepcion.jpg
Fomentar a unión das familias con discapacidade intelectual é un dos principais obxectivos que cada ano se marca a Xornada de Familias organizada por FADEMGA.

Que cre que podemos facer para fomentar unha maior unión e participación familiar? 

É un tema complicado. A miña filla ten agora 42 anos, e cando eu empecei en ASPAS, non había nada, nin axudas, nin apoio, nin información. Entón habia moitisimos pais. Moitos. Pero cando empezamos a mellorar e a conseguir que se nos recoñecesen cada vez máis dereitos, fómonos relaxando e deixando levar.

Cre que os pais novos acomodáronse e están por iso menos implicados?

Agora, as novas xeracións, os pais de hoxe en día xa teñen unha base moi importante grazas á xente que leva tantos anos loitando polos dereitos das persoas con discapacidade intelectual, e creo que no canto de relaxarse, deberían de aproveitalo e seguir loitando polos seus familiares. Aproveitar esa base que deixamos os que estivemos antes.

Que aconsellaría entón a aqueles pais novos que teñen un fillo con discapacidade?

Pois eu diríalles que se comprometan desde un principio coa causa, e que empecen desde abaixo, por coñecer todo o traballo que nos custou conseguir todos os dereitos que se nos recoñecen agora. Así se valoraría máis o que temos.

Vostede fala da importancia do apoio entre pais pero máis aló das familias, cre que a sociedade e profesionais de hoxe en día están pouco involucrados?

Os medicos, os pediatras, os asistentes sociais, incluso os xornalistas á hora de dar a coñecer a nosa realidade, todos deberían de involucrarse máis.
Pero penso que especialmente os médicos e en xeral todos os profesionais da sanidade deberian de informar máis e mellor a todos os pais, para que saiban que non están sós e  que hai máis pais e asistentes sociais que os poden axudar.
Todos debemos de estar comprometidos en axudarnos uns aos outros, e é vital darse conta de que a unión fai a forza.